benim kalbim kocaman.ciddi diyorum sana, kocaman. çok sever aslında ama herkesi sevmez.kana bakar uyuyorsa sever. o sever de belli etmesi ona kalmaz,başkası düşünsün napcanı. çok içten sevdiğinden içten yanar.kırılır, kolay hem de.
doktora söyler acıdı diye. ama benim kalbim kendi kendini onarır, o sırada pislenen kısımları çıkarır arkaya atar.. unutmaz da görmezden gelir bi şekilde gene uğraşarak. o parçalar bütünleşir zamanla kocaman yaralar olur.
doktora der, bak ne oldu bana bişe yap. doktor ya bu, işi vardır - önemsemez - kendi dertlerinde daha doğrsu kendi hayallerinde boğulmuştur uzak bi zamana randevu verirken.. maalesef kalp ölmeye başlar, ölmesi demek sevmemesi demek değil. o o kadar kocaman ki, ölene dek sever bi yolunu bulup. gene de bi umutla randevu gününe kadar geçmiş güzel günlerden bi merhem bulup sürer yeni ve eski yaralarına.
hekim iyi ise bir gün umut eder ki bu koca kalp gelsin iyi etsin onu.